منم خاک پای امام جواد
مهدی رعناییپسندیدن100+
بازدید100+
منم خاک پای امام جواد گدایم گدای امام جواد پدر مادرم قوم و خویشم خودم الهی فدای امام جواد خرابش شدن عین آبادیه غلامیش یه لطف خدادادیه درِ خونه این آقا نوکری تو ماها یه جور رسم اجدادیه الهی فدا مهربونیش بشیم فدای دل آسمونیش بشیم جوونا بخواهید از خدای رضا فدای جواد و جوونیش بشیم این آقا که هم اسم پیغمبره این آقا که کنیهش ابوجعفره با یک پلک بر هم زدن قادره بگیره دل از هرچی که دلبره بهش دوست داریم توکل کنیم یا حاجت که داریم توسل کنیم برامون ولی سخته که داغشو ببینیم و آسون تحمل کنیم آهای ام فضل کم عذابش بده آهای نامسلمون جوابش بده جگرگوشهی فاطمهست این آقا صدا میزنه آب آبش بده حیا کن یه کم آی زن خیره سر کنیزاتو از پشت حجره ببر خدا از تو و آدمات نگذره نزن دست شده مادرش خون جگر گرفتم که با این آقا دشمنی چرا ظرف آبو زمین میزنی دارن سهم از آب حتی وحوش تو انگار از نسل ذی الجوشنی دم پر زدن هی صدا زد حسین برا بی کسیت نالهها زد حسین گمونم جلو چشم زهرا رو خاک درست مثل تو دست و پا زد حسین با اینکه سه روزم بدون کفن رو بام خونهش بود آقای من پر کفترا سایهبون شد براش با اینکه به تن داشت آقام پیرُهن توی کوچه انداختنش از رو بام نشد کم جسارت به جسم امام ولی دیگه سرنیزه و تیر و سنگ به نعشش نخورد با شتاب تمام