مضطر و خسته و بی نشانم

مُضطَر و خسته و بی نشانم
شب رسیده، بی سَر و سامانم

سَرم بر دیوار است و زیر لب
بر غُربت خود روضه می‌خوانم

گشته‌ام با رنج و درد
از عشق تو کوچه گَرد

(یا حسین یا حسین)۲
یا حسین کوفه مَیا

غربت از غربتم می‌کشد و
بی پناهم، ای عالم را پناه

چون که ثاراللهی‌اَم را کوفیان
می‌زنند، برمن تُهمتِ گناه

غَم دیدم امّا چه غَم
نگردد موی تو کم

(یا حسین یا حسین)۲
یا حسین کوفه مَیا

من‌که خود سَر مَستم، از بوی تو
دو کودکم قربان، موی تو

نَوایم را که می‌گویم مَیا
کاش آورد صبا به سوی تو

گر چه لبم خونین است
وصیّت من این است

(یا حسین یا حسین)۲
یا حسین کوفه مَیا
****
ای عشقت نماز من، یا ثار الله
رَبّ بی‌نیاز من، یا ثارالله

باغَت پُر شکوفه شد، یا ثارالله
مُسلم ذِبح کوفه شد، یا ثارالله

بنگر جسم پاره را، یا ثارالله
در چشمم ستاره را، یا ثارالله

طوفانی به پا شده، یا ثارالله
کوفه کربلا شده، یا ثارالله

مولا فانی تو‌ام، یا ثارالله
من قربانی تو‌ام، یا ثارالله

اِی در طُوف تو حرم، یا ثارالله
عشقت روح پیکرم، یا ثارالله

اِی آرام جان من، یا ثارالله
اِی صاحب زمان من، یا ثارالله

اِی در ناله غوطه‌ور، یا ثارالله
حَیِّ لا یَموتِ من، یا ثارالله

اِی عشقت نماز من، یا ثارالله
رَبِّ بی نیاز من، یا ثارالله
****
شُکر حق زانکه مرا مست مِی ناب نمود
شُکر آنکه مرا عاشق ارباب نمود