مردی که در ده سالگی سینه سپر کرده

مردی که در ده سالگی سینه سپر کرده
پرواز را آموخته عزم سفر کرده

 حتما کَرم آمیخته با خون او گردد
 آنکَس که با اهل کَرم یک عمر سر کرده

 گفتیم بوی مجتبی می‌آید از اینجا
 گفتند عبدالله از این معبر گذر کرده

 آن کودکی که زندگی‌اش با عمو بوده
 آیه به آیه مرد بودن را ز بَر کرده

 هر روزِ خود را با غم مادر به شب برده
شب‌های خود را با غم مادر سحر کرده

 با این که غربت خصلت اجدادی این‌هاست
 پرواز قاسم غربتش را بیش‌تر کرده

با ناله‌های کودکانه عزم مقتل کرده
کل سپاه کوفه را زیر و زِبر کرده

وقتی دهانش مزه‌ی خون‌لخته می‌گیرد
از هر زمانی بیشتر یادِ پدر کرده