ما هرچه بود پای محرم گذاشتیم

ما هرچه بود پای مُحرّم گذاشتیم
در چشم‌ها دو چشمه‌ی زَمزَم گذاشتیم

قطعاً دعای فاطمه پُشت و پناهِ ماست
وقتی دَمِ حسینیه پرچم گذاشتیم

ما اِرثِ گریه از پدرِ خویش بُرده‌ایم
پا جای پای حضرتِ آدم گذاشتیم