ما در این دنیا پِیِ جاه و جلالی نیستیم

ما در این دنیا پِیِ جاه و جلالی نیستیم
اهل شِکوه کردن از رنج و ملالی نیستیم

پخته‌ی عشقیم، در دوران کالی نیستیم
با محمّد جاودانیم و زَوالی نیستیم

خورده بخت ما گره با رَحمةٌ لِلعالمین
ذکر طوفانی ما یا رحمةٌ لِلعالمین

از همه سیریم اِلّا رحمة لِلعالمین
ظرف‌مان خالی شود هم دستْ خالی نیستیم

ما اگر در راه پُر نور ولایت مانده‌ایم
با دعاهای محمّد پُر صلابت مانده‌ایم

با عنایت زیر باران محبت مانده‌ایم
تشنه و بی‌کس زمان خشک سالی نیستیم

گشته‌ایم از لطف احمد آشنای اهل بیت
مبتلای احمدیم و مبتلای اهل بیت

بچه‌های ما همه یک جا فدای اهل بیت
قوم سلمانیم، قوم بی‌کمالی نیستیم

جانِ احمد در حقیقت هست جانِ فاطمه
در دو عالم هست شیعه در امان فاطمه

ما نمک گیریم، محشر در جَنان فاطمه
غیر کوثر در پِی جام حلالی نیستیم

شیخ آورده حدیثی را که از پیغمبر است:
از صراطِ روز محشر رَد شدن دردسَر است

برگ تضمین عبور از آن وِلایِ حیدر است
غافل از این نَقل زیبای اَمالی نیستیم 

باطن سِیر به سوی حق همان سِیر علی‌است
بیشتر از ما خدا گوینده‌ی خیرِ علی‌است

هر کجا باشیم راه حق مگر غیر علی‌است؟
حق‌مَداریم و پِی هر قیل و قالی نیستیم

ذاکر عشقیم با قرآن، اسیر احمدیم
آیه آیه راوی خط غدیر احمدیم

با برائت از سقیفه در مسیر احمدیم
پیرو آن دو خَبیثِ لااُبالی نیستیم

پیر عشقیم امتحان عاشقی پس داده‌ایم
نام حیدر که وسط باشد همه آماده‌ایم

عبدِ دربار نجف هستیم، رعیت زاده‌ایم
ما علی داریم بی مولی الموالی نیستیم

شمس تابان امامت منجلی باشد بس است
یک ولی الله در عالم ولی باشد بس است

نائب صاحب زمان سید علی باشد بس است
با ولی باشیم در راه ضَلالی نیستیم

هم‌چنان پای همان قول و قرار سابقیم
در نگهداری از این مکتب سراپا عاشقیم

راوی دین با روایات امام صادقیم
غیر از این شیوه پی کسب تعالی نیستیم

می‌رسد بوی غریبی از مدینه با نسیم
در کنار گنبد و ایوان طلای یک حَریم

طرح صحن جامع شیخ الائمه می‌کشیم
بی خیال آن حریم و آن اهالی نیستیم

آخرش این فتنه را از ریشه در می‌آوریم
حرف آل الله باشد بال و پَر می‌آوریم

سَر بخواهند این قبیله کوه سَر می‌آوریم
بنده‌ایم و اهل ترک امتثالی نیستیم

عاقبت همدرد یار بی‌قرینه می‌شویم
دسته جمعی کارگرهای مدینه می‌شویم

مرهمی کوچک برای زخم سینه می‌شویم
منتظر هستیم، اهل بی‌خیالی نیستیم