مادرتم آی غریب کربلا مضطرتم

مادرتم، آی غریب کربلا مضطرتم
مادرتم، ته گودالم و بالا سرتم 
مادرتم، دیگه دلواپس انگشترتم

آخ کمرم، چه به روز تو آوردن پسرم 
آخ کمرم، پاشو دارن میرن اطراف حرم 
آخ کمرم، واسه زینبم یه چادر ببرم 

می‌زننت، به جای این‌که یه آبی بدنت 
می‌زننت، پسرم نیزه‌ کجا و دهنت!
می‌زننت، به‌خدا چیزی نموند از بدنت 

می‌کشنت، می‌کَنن از بدنت پیروهنت 
می‌کشنت، خیرِ بوریا نمی‌شه کفنت 
می‌کشنت، جای نعلا می‌مونه روی تنت

لشکریان خیره‌سر چند نفر به یک نفر؟ 
لشکریان خیره‌سر دردسره یک نفر رو بکُشن چند نفره

دردسره سرتو بِدن به خولی ببَره 
دردسره شمر با زینبِ من همسفره 

می‌زننش، کو اباالفضل کجا می‌برنش؟ 
می‌زننش، یه نگاه که غرق خونه دهنش 
می‌زننش، می‌مونه جای کبودی به تنش

سوی چاه و کوفه‌ام چه ظالمانه می‌بَرن 
نمی‌روم ولی مرا به تازیانه می‌برن 
سر تو را به نیز‌ه‌ای نشانده دشمنِ علی 
نمی‌روم ولی مرا به این بهانه می‌برن 

زینتِ دوش نبی! روی زمین جای تو نیست 
خار و خاشاک زمین منزل و مأوای تو نیست
خاک عالم به سرم کز اثر تیر سنان 
جای یک بوسه‌ی من بر همه اعضای تو نیست