لطف حسین

لطف حسین ما را تنها نمی گذارد ...
گر خلق وا گذارد ؛ او وا نمی گذارد...
او کشتی نجات و کشتی شکسته ماییم ...
مولا به کام غرقاب ما را نمی گذارد ...
هل من معین او را باید جواب دادن ...
شیعه امام خود را تنها نمی گذارد...
زهرا به دوستانش قول بهشت داده ...
بر روی گفته ی خویش او پا نمی گذارد ...
بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا ...
بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا ...
تشنه ی آب فراتم ای اجل مهلت بده ...
تا بگیرم در بغل ، قبر شهید کربلا...