لذّتی که من درِ خونه‌ی تو می‌بَرمو

لذّتی که من درِ خونه‌ی تو می‌بَرمو
پادشاهای جهان نمی‌بَرن

عزّتی که تو به من دادی آقا تو نوکری
همه اربابا براش دربه‌درن

تبِ جنون حسین، جنونِ خون حسین
دوسِت دارم من بیشتر از هفت آسمون حسین

ای مهربون حسین، آرومِ جون حسین
چی می‌شه که بگی بیا پیشم بمون حسین

تو خونِ قلبمی، دوای دردمی
یه‌جور دیوونه‌تم که انگار حقّمی

حسین آرامِ جانم
حسین روح و روانم

فرصتی که گریه‌ی عشقِ تو دستم داده
اهل این دنیا ازش بی‌خبرن

قیمتی که تو به من تو روضه‌ها دادی حسین
همه عالم نمی‌تونن بخرن 

حیرونِ کوی تو، در جست‌و‌جوی تو
سمت تو می‌کِشه منو زنجیر موی تو

با آرزوی تو، در گفت‌و‌گوی تو
تا به ابد تو باشی و من روبه‌روی تو

میدم پات جونمو، سر و سامونمو
بیا اصلا بکُش، هدر کن خونمو

ضربان ضربان ضربانِ قلبم...