لب تشنه ی فتاد به هامون حسین من است

این پاره‌ پاره پیکر در خون حسین من است 
حسین من است، حسین من است 
بی یاور و غریب و دگرگون حسین من است 
حسین من است، حسین من است 
لب تشنه‌ای فتاده به هامون حسین من است
حسین من است، حسین من است 
در بند آفتاب بیابون حسین من است
حسین من است، حسین من است 
حالا که قصه‌ات به سر آمده 
پاشو بیا ببین مادر آمده
مظلوم کربلا، ابی عبدالله 
مادرش از نفس افتاد، بس کن شمر 
خواهرش از نفس افتاد، بس کن شمر 
امام است و احترامش کن 
زیر و روش نکن، تمامش کن 
آه، حسین، حسین، حسین 
*****
آمدی درد دلم را گویم 
ای وای، ای وای، ای وای، خرابه غوغاست 
نشود وا گره‌ی گیسویم
ای وای، ای وای، ای وای، خرابه غوغاست 
سر من بی تو پدر داد زدن 
ای وای، ای وای، ای وای، خرابه غوغاست 
نیزه‌داران همه فریاد زدند
ای وای، ای وای، ای وای، خرابه غوغاست 
بی عمو آمده‌ای ای بابا
ای وای، ای وای، ای وای، عمو عباسم 
من ندیدم سر او بر نی‌ها
ای وای، ای وای، ای وای، عمو عباسم 
من شنیدم به تنت چنگ زدند
ای وای، ای وای، ای وای، امان از گودال
عده‌ای بر سر تو سنگ زدند
ای وای، ای وای، ای وای، امان از گودال
چهره‌ات گشته عوض، ای جانم
ای وای، ای وای، ای وای، خرابه غوغاست
بعد از این پیش خودت می‌مانم
*****
از زخم تنت معلومه تشنه به تنت کوبیدن
دندون تو میگه نیزه روی دهنت کوبیدن 
تصویر تو توی صحرا افتاده بمیرم داداش
از بس که با نعل تازه روی بدنت کوبیدن 
بنویسید حسین، سخت بیتاب شد و آب نخورد
بنویسید قمر، وارد آب شد و آب نخورد
علی و صلی الله علی الباکین علی العطشان
آه، حسین، حسین، حسین
*****
گوشه‌ی گودال گیر افتادی
دست یه دجال گیر افتادی 
خسته و بی حال گیر افتادی 
گیر افتادی، انقده نزن تو دست و پا
گیر افتادی، گیر افتادی
آخ بمیرم برات حسین 
تو از حال می‌رفتی، من از حال می‌رفتم
باید زودتر از شمر به گودال می‌رفتم
تو از پا افتادی، من از پا افتادم
جلوی نامحرم رو خاکا افتادم 
ذبحوک عطشانا، چه بلایی سرت اومد 
رسیدم اما داداش، قبل من مادرت اومد
ای وای من، ای وای من، شیب الخضیب من
ای وای من، ای وای من، خون میره از لبت 
ای وای من، ای وای من 
حسین، حسین، حسین