لبخند آخرت جگرم را کباب کرد

لبخند آخرت جگرم را کباب کرد
انگار عرش را به سر من خراب کرد 

با صد امید رو به حرامی زدم ولی
با تیر خواهشِ پدرت را جواب کرد

فهمیدم بزرگ شدی چون که
دشمنت تیر تو را شبیه عمو انتخاب کرد 

یک شعبه برای تو بس بود 
مانده‌ام این حرمله چگونه حساب و کتاب کرد

کم دست و پا بزن روی دست پدر علی
این دست و پا زدن پدرت را کباب کرد

من مانده‌ام چگونه به سمت حرم رَوَم؟
قلب مرا غم تو پُر از اضطراب کرد

کسی چون من گُلِ پرپر نبیند 
گلوی پاره‌ی اصغر نبیند
به دست خویش کندم قبر او را 
که این قُنداقه را مادر نبیند