لا حول ولا قوت الا بالله

لا حَولَ وَلا قُوَّةَ اِلّا بالله
پَر زد دوباره دل من تا ثارالله... 

مستم از شور و شِین اربابم اربابم
ای اربابم حسین دریابم دریابم

ذکر جنون عاشقایی، فاتحِ اَرض و سَمایی
طواف شش‌گوشه داره عجب صفایی

دلتنگتم ارباب خدایی، نزنی حرفی از جدایی
تو مرهمی بر ساکنان عرش خدایی

اَلمِنَِةُ لِله که دلم شده مرغ کوی حسین
از روز ازل بسته شده به خم گیسوی حسین

بر بام فلک نام حسین حک شده با دست خدا
می‌چرخه فلک با رقص پرچم گنبد طلا

لا حَولَ وَلا قُوَّةَ اِلّا بالله
پَر زد دوباره دل من تا ثارالله... 

ای شاه کربلا ثارالله ثارالله 
ای یار باوفا ثارالله ثارالله 

شاگرد توی کوچه‌هاتم شاگرد توی هیئتاتم
از گهواره تو گور غلام سینه‌زناتم

مشکی‌پوش بَزم عزاتم، محتاج یک نیم‌نگاتم
از کودکی دیوونه‌ی اون کرب و بلاتم

کعبه به تو می‌نازه چرا، که تو هستی قبله‌نما
هر شب می‌شه حاجی دل من به دور ایوون طلا

جز کربلا چیزی نمی‌خوام قسم به کهنه‌ پیرهن
قاب عکس بین الحرمین مرهم تنهایی من

لا حَولَ وَلا قُوَّةَ اِلّا بالله
پَر زد دوباره دل من تا ثارالله...