كوفه و این بی وفایی رو، ندیده بودم، دیدم

كوفه و این بی وفایی رو، ندیده بودم، دیدم 
هرچی كه از غربت علی، شنیده بودم، دیدم 

از كوچه گردی نیمه شب، سفیرِ تو خسته شده 
همه درای خونه ها، به رویِ من بسته شده 

مسلم كسی رو دیگه، غیر از خدا نداره 
كوفه میا حسین جان، كوفه وفا نداره 

امیری حسین و نعم الامیر 
یوسفِ زهرا بیا ببین، كه چه خبرِ كوفه 

سر می ذارم نیمه شب رویِ، دیوار و در كوفه 
از نیزه ها، عطر تنِ، گلای چیده ت می رسه 

یه روز تو كوفه یا حسین، سرِ بریده ت می رسه 
اینجا نگاه مردم، شرم و حیا نداره 

كوفه میا حسین جان، كوفه وفا نداره 
امیری حسین و نعم الامیر 

دیگه نمونده ستاره ای، تو آسمونم امشب 
كوفه داره گریه می كنه، روضه میخونم امشب 

پرپر میشن، از تشنگی، گلهای نیلوفرِ تو 
اگه میای تو با خودت، نیار علی اصغرِ تو 

تیرِ سه شعبه هایِ دشمن، خطا نداره 
كوفه میا حسین جان، كوفه وفا نداره 

امیری حسین و نعم الامیر 
غبار كوچه ها را با گلاب اشك می شویم 

به استقبال زینب اشك چشمانم سرازیر است 
یقین دارم كه می آید به كوفه دختر زهرا 

ولی بر بازوان او به جرم عشق زنجیر است