كاش می شد كه نسیمی خبرت را می برد

كاش می شد كه نسیمی خبرت را می برد 
خبر سوختن بال و پرت را می برد 

كاش می شد كه زبان دور لبت چرخاندن 
اثری داشت كه سوز جگرت را می برد 

كاش جای عطشی كه رمقت را برده 
خواب می آمد و چشمان ترت را می برد 

تو روی دست پدر عازم میدان بودی 
یا كه تقدیر گلویت پدرت را می برد 

لب زدن ها پدرت را نگرانت كرده 
عطش تو نفس مختصرت را می برد 

فاصله كم شده و حرمله با قدرت زد 
دست بابات نبود تیر سرت را می برد 

خوب شد تیر سه پر گرچه سپر را كج كرد سنگرت بود وگرنه سپرت را می برد 
دست و پا می زنی اما پدرت حیران است 

گلویت زیر عبا تا به حرم پنهان است 
این طرف ناله و آن سوی ولی غوغا شد 

گرچه لب خشك ولی چشم همه دریا شد 
مادرش زد به سر و عمه كنارش افتاد 

ناله زد وای علی خواهرش از جا پا شد 
بدن كوچك از پوست به سر بند شده 

دفن شد زیر لحد باز پدر تنها شد 
بعد از واقعه یعنی دم غارت كردن 

حرمله پشت حرم آمد و واویلا شد 
مادرش گفت كه ای حرمله لعنت بر تو 

به روی نیزه نزن زخم گلویش وا شد 
مادرش داشت كنار پسرش جان می داد 

از غم سوختن بال و پرش جان می داد