كاش بر خیمه ی سبزت گذرم می افتاد

كاش بر خیمه ی سبزت گذرم می افتاد 
كاش بر صورت ماهت نظرم می افتاد 

كاش از چشم تر تو دو سه قطره باران 
پسر فاطمه بر چشم ترم می افتاد 

كاش از سوی تو ای صاحب ما یك قُرعه 
گریه و ناله به وقت سحرم می افتاد 

كاش آن روز كه در كرببلا می باشی 
لحظه ای هم گذر من به حرم می افتاد 

كاش هر جمعه كه می شد فقط ازعشق خودت 
فكر دنبال تو گشتن به سرم می افتاد