قلب مرا نرم کرد دیده بارانیم

قلب مرا نرم کرد دیده بارانیم
تر شده سجاده از اشک پشیمانیم

از همه دل رحم تر ، از همه نزدیک تر 
هر چه برنجانمت باز نمیرانیم 

از تو چه پنهان پر از حسرت دنیا شدم 
از تو چه پنهان پر از بی سر و سامانیم 

عمر تباه مرا ، بار گناه مرا 
باز بدان ای رئوف از سر نادانیم

بنده شرمنده‌ات عاشق تو بود و هست 
خواه ببخشاییم ، خواه بسوزانیم