نظرات
0هنوز نظری ثبت نشده

قسم بر شهیدی که سر هدیه داد به دلهای پر جرأت و اعتقاد به مشهد، به سلطان، به باب الجواد «چو ایران نباشد تن من مباد» در این شیعه خانه بُود ریشهام فدایی شیران این بیشهام سلام ای رفیقم، ولی نعمتم تو هر چه کنی امر در خدمتم اگر چه تو سلطان و من رعیتم ولیکن فقط با خودت راحتم سلام از پدرها تو غمخوارتر مرا بر خودت کن گرفتارتر تو از قبل خلقت پناه منی بزرگ منی تکیهگاه منی نترسم ز شب تا تو ماه منی تو تنها رضایی که شاه منی امیدم فقط بر خراسان و بس شهنشاه تنها رضاجان و بس کریما محلی به آهم بده تو نوری به روی سیاهم بده در این صحن یک تکیهگاهم بده به جان جوادت پناهم بده ز سر وا نکن عبد سربار را عوض کن من و این دل زار را بیا ریشه از نسل شیطان بزن سر از جسم فرعون دوران بزن تو آتش به مکر پلیدان بزن تو سیلی به بدخواه ایران بزن اگر کم نیاورده ایران ما فقط هست کار رضاجان ما
هنوز نظری ثبت نشده