قافله با دوصد شور و شین آمده

قافله، با دوصد شور و شین آمده
یا نبّی، زینبت بی حسین آمده

کاروانِ خسته برگشت، با دلِ شکسته برگشت
بانوی مجلّل ما، پای پینه بسته برگشت

بزن فلک روی سینه
که بی رقیه، سکینه

دوباره آمد مدینه
(غریب مادر حسین جان)3

***
زینبِ، خون جگر می‌زند بر سرش

آمده بر سرِ تربته مادرش
دم گرفته پیش زهرا، وا حسین و وا حسینا

از برادرِ خود آورد، پاره پاره پیراهن را
بریده از زندگانی‌ست

رُخش هنوز ارغوانی‌ست
شبیه مادر کمانی‌ست

(غریب مادر حسین جان)3
***

دختران، مادران آمدن دل غمین
مردشان شد فقط سید الساجدین

با نوای بی نوایی، کاروانِ نینوایی
آمده بدون عباس، ام بی بنین کجایی

حرم بدون علمدار
میان هر کوچه بازار

قدم قدم دیده آزار
(غریب مادر حسین جان)3

***