فراق یار و سنگ اهل شام و خندهی دشمن من آخر کودکم این کوه سنگین است بر دوشم تو را بر بوریا پوشند و جسم من کفن گردد به جان مادرت، هرگز کفن بر تن نمیپوشم
سید مجید بنی فاطمه