غلام نرگس مست تو تاجدارانند

غلام نرگس مست تو تاجدارانند 
خراب باده لعل تو هوشیارانند 

تو را صبا و مرا آب دیده رسوا كرد 
وگرنه عاشق و معشوق رازدارانند 

به زیر زلف دو تا چون گذر كنی بینی 
كه از تطاول زلفت چه بی قرارانند 

گذار كن چو صبا بر بنفشه زار و ببین 
كه از یمین و یسارت چه سوگوارانند