نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
پناهِ عالم افتاده بیپناه
[ عادل خوشرو ]- 500+
- 7
وای... (پناهِ عالم افتاده بیپناه)۲ غریب و تنها مونده تو قتلگاه نگاهِ آخرش به سمت خیمهگاه واویلا، واویلا، واویلا دادشو در آوردن به سمتِ خیمهی مخدرات هجوم آوردن هیچی براش نذاشتن تموم یادگاریهای مادرش رو بردن روضه ادامه داره سکینه و رباب و دست حرمله سپردن بیهوا میزدنش نه فقط با نیزه حتی با عصا میزدنش بیهوا میزدنش (دیگه بهتره نگم که با چیا میزدنش)۲ (خورشید، زیرِ چاکه)۲ تنِ زخمیِ برادرم روی خاکه جبرئیل روضه خونده تکه تکه کردنش آه ازین زمونه (بعد تو کی میخواد هوای من رو داشته باشه بگو مارو ببرن جایی که سنان نباشه)۲ من اون زینبم که هیچکس سایهمو نمیدید حالا اسیره و یه مشت نامحرم باهاشه دیدی چیا شد خواهرتو قاطی نامحرما شد از تو جدا شد (جلو چشماش سرت به نیزه جا شد)۲ ای حسینم... (خنجر رو کشیده نامرتبه رگات خیلی بد بریده)۲ حرف از آبرو شد زینبت تو قتلگاه با شمر روبه رو شد چجوری کشتنت اینو فقط خدا میدونه آخه چرا عقیقِ تو توو دست ساربونه غارتِ پیرهن تو گریهی منو در اورد اینا چرا نمیدونن از حس خواهرونه قاریِ نیزه گریهی خونته، عزاداری نیزه تو ماهِ نیزه پناهِ عالم سرته، پناهِ نیزه ای حسینم... **** (وای، شیههی ذوالجناح)۲ وای، رسیده به خیمهگاه وای، روبهرو بچهها (وای، بریده شد رگا)۲ غروب بود و نیزه و خنجر و سنگ و چوب بود و شلوغ بود و (کاشکی ذبحِ از قفا دروغ بود و)۲ سنان بود و خاتمِت تو دست ساربان بود و غبار بود و زخمای تن تو بی شمار بود و به شیبِ گودال سرازیر شد (حسین پیر شد)۳ لبِ گودال زمینگیر شد (حسین پیر شد)۳ (وای، حسینِ تشنه لب)۲ وای، بد دهنِ شبث وای، نمیکشی نفس وای، به زیرِ چکمهها وای، میزنی دست و پا (غریب بودی زیر پای شمرِ نا نجیب بودی)۲ پر آه بودی نگرانِ ما تو خیمگاه بودی لگد خوردی ضربهی دوازدهم رو بد خوردی زمین خوردی ناسزا از شبثِ لعین خوردی (لبِ گودال، خواهر افتاده تهِ گودال، مادر افتاده)۲ بینِ گودال، برادری تنها بین یک مشت خنجر افتاده ای حسینم... **** (وای، یه عده بیحیا)۲ وای، میان تو خیمهها وای، حرملهی پلید وای، چادرمو کشید زدن مارو آقا دزدیدن گوشوارههای زنهارو آقا چیکار کردن روی خارا دخترات فرار کردن شراب خوارا میکشن مارو میون بازارا کجاست عباس که رقیه بدجوری تک و تنهاست ای حسینم... پناه بر خدا که شمر داره میرسه توی قتلگاه غریب گیر آوردنت تورو یک سپاه بعدِ تو ناموسِ تو میمونه بیپناه پناه بر خدا چه نامنظم سرت از تنت شد جدا پخشه تو صحرا تنت از کجاست تا کجا تورو به خاک سپردن اینجا اهل الغرا پناه بر خدا خنجرِ کهنه رگاتو چه بد میبرید رو تل زینبیه خواهر تو خمید (اونی که زد خواهرتو موهاتو کشید)۲ (پناه بر خدا مخدراتِ حرم تو جیغ میزدند تو دهنِت نیزشونو عمیق میزدن تا کارتو تموم کنن دقیق میزدن)۲ پناه بر خدا نمیشه باورم که مسلح شدی تو گل بودی و زیر سم اسب له شدی پناه بر خدا یکی تو خورجین سر خونیتو میبره اومده ساربان به فکر انگشتره یه نیزهداری دنبالِ سرِ اصغره آه اباعبدالله... حسین آه آه آه... پناه بر خدا دستِ منو میبنده قاتلت با طلا کجاست ابالفضل که برام بگیره رکاب حرمله آب میخوره پیش چشمِ رباب پناه بر خدا میخوان مارو بسوزونن توی خیمهها مارو اسیری میبرن مثل بردهها عجب قیامتی شده توی کربلا پناه بر خدا منی که سایهمو ندیده بود یک نفر حالا دارن میبرنم توی هر گذر تورو خدا بیا و آبرو بخر میزدن حسینمو پیاپی و بی امان (جدم از عطش میدید آسمونو شکل دود)۲ مثل مادرم زدن حسینمو بی هوا کشتهی گریه، سر جدا از قفا یا اباعبدالله آقای من...