علی پناه همه خلق و تو پناه علی

علی پناه همه خلق و، تو پناه علی
میان کوچه تویی یک تنه سپاه علی

علی کنار تو قد راست می‌کند یعنی
وجود حضرتتان بوده تکیه‌گاه علی

حکایت تو و حیدر، حکایت عشق است
علی برای تو خورشید شد، تو ماه علی

همین یکی دو سه روزه نبوده قصه‌ی عشق
به سمت فاطمه بود از ازل نگاه علی

میان شعله و آتش به فکر حیدر بود
نگفت آهِ دل من، که گفت آهِ علی

چراغ خانه‌ی حیدر، بیا و رحمی کن
به ناله‌های علی، به شب سیاه علی

علی کنار تو جان می‌دهد، نه در کوفه
نجف که نیست، مدینه است بارگاه علی

****
تا ابد مجروح زخم کاریم
وای من از این امانت داریم