عشق از سرای این دل من پا نمیشود

عشق از سرای این دل من پا نمی‌شود
مجنون دلش به جز سوی لیلا نمی‌شود

بالای تخت یوسف کنعان نوشته‌اند
هر یوسفی که یوسف زهرا نمی‌شود

هرگز مکن سؤال چرا ما نرفته‌ایم
آخه هر قطره‌ای که فانی دریا نمی‌شود

گفتی روزگار چند صباحی به کام باش
بر زخم ما به جای نمک التیام باش

فریاد، بی‌طهارت نامحترم خموش
آخه پشت در است طاهره، با احترام باش

ای وای، ای وای، امان، امان.

اینجا خلیل در وسط شعله مانده است
یا نار بهر فاطمه برداً سلام باش

حالا که داستان فدک ناتمام ماند
ای شعر خسته‌ام غزلی ناتمام باش