عشقی بگم برا همه شاه یکی گدا همه

عشقی بگم برا همه، شاه یکی گدا همه
اهل جهان یه جا همه، ما و حسین شما همه

مستیه ما فرارهمه، یا که حسین یا همه
ما و حسین، شما همه

دل و دلبند به شاهیه برازنده حسین
نشده بند خدا، هر کی نشد بند حسین

دلا رو می‌کِشه عشقش، چه هنرمندِ حسین
فدای اسم حسین جان بشه پس بند حسین

آره مستم با حسین بودم و هستم با حسین
روضه روضه عمرمو، دوره نشستم با حسین

وقت خالی ندارم برا کسی تلف کنم
لحظه لحظه‌های زندگی‌مو بستم با حسین

یارکربلایی یارکربلایی یارکربلایی، عشق منه خدایی...

حضرت مصباح هدا، سروَر سرهای جدا
شد میشه باهاش نشدا، میکده‌ی عشق خدا

ای غم اندوه زُدا، روح پز کالبدا
مستیه از خود بی خودا، میکده‌ی عشق خدا

علم از دست ابالفضل دلاور می‌گیره
جوهر از خون گلوی علی‌اصغر می‌گیره

ورق از مُصحف جسم علی‌اکبر می‌گیره
می‌ره و امضا ازش، حضرت داور می‌گیره

صاحب امضای خدا، کشتیِ دریای خدا
شاهی که شاهرگش رو هم گذاشت پای خدا

برده هر کی هر چی داشت و در عوض با یه حسین
اون حسین که هر چی داشت و کرد عوض با یه خدا