عریضه

یا صاحب الزمان آقا

آواره‌ی بیابوناست عزیز حیدر
یه گوشه روضه می‌خونه برای مادر

صاحب عزا آتیش رو درو می‌بینی
یه حرفایی می‌گفته علامه امینی

صدا می‌زد تو شعله‌ها یاس پیغمبر
مهدی کجایی منتقم عزیز مادر

از ضربه‌ی لگد نفس شد غیرممکن
فضه بیا بچه‌مو کشتن فضه محسن

لعنت به اون کسی که برد بالا صداشو
بشکنه دستی که شکست گوشواره‌هاشو