عبداللهم مست مِیِ ولایم

عبدالله‌ام مست مِیِ ولایم
من کودک رشیدِ کربلایم

زاده‌ی مجتبی، می‌کند جان فدا

گوید عموی من غریب است
در قَتلگه شَیب‌ُالخَضیب است

یا ثارالله، یا ثارالله

عاشقت از روز اَزَل ای عمو
دارد به کف جامِ عسل ای عمو

دل شد آگاهِ تو
مرگ در راهِ تو
شیرین تر از عسل برایم
من کشته‌ی کرب و بلایم

یا ثارالله، یا ثارالله