ضریح گهواره

خورشیدم تویی آواره‌ات منم
دلداده‌ی ضریحِ گهوار‌ه‌ات منم
امیدم تویی، بی‌چار‌ه‌ات منم
بی‌چاره‌ی مادرِ بی‌چاره‌ات منم

گریه ببین کجا به کار اومده
پدر با طفل شیرخوار اومده
زلزله افتاده تو کربلا
پیمبری با ذوالفقار اومده

اگه شهید نمی‌شدی تو رو تو خواب می‌بستن
تو رو به طناب می‌بستن، تو رو با رباب می‌بستن

خورشیدم تویی آواره‌ات منم
دلداده‌ی ضریح گهوار‌ه‌ات منم
امیدم تویی بی‌چار‌ه‌ات منم
بی‌چاره‌ی مادرِ بی‌چاره‌ات منم

دستاش خونیه مَردی که تو رو
می‌بوسه اون لبای کوچیک تو رو
بوسید تا دَمی که تیر بوسه زد
رگ‌های رو گلوی باریک تو رو

اگه تو رو ببینن اهل حرم
قبل اسارت می‌میرن همه
چی به سرت اومده که از رباب
تو خیمه‌ها رو می‌گیرن همه

اگه شهید نمی‌شدی دیدنِ آب می‌کشتِت
حجم طناب می‌کشتت، رنج و عذاب می‌کشتت
اگه شهید نمی‌شدی، حالِ رباب می‌کشتت
غمِ بی‌حساب می‌کشتت، بزم شراب می‌کشتت

خورشیدم تویی آواره‌ات منم
دلداده‌ی ضریح گهوار‌ه‌ات منم
امیدم تویی بی‌چار‌ه‌ات منم
بی‌چاره‌ی مادرِ بی‌چاره‌ات منم

جسمت روی نِی غوغا می‌کنه
دستات داره هنوز گره وا می‌کنه
روی نیزه‌ها چشماتو ببند
مادر داره تو رو تماشا می‌کنه

هر کی سر تو رو روی نیزه دید
برا دل مادرِ تو آه کشید
میگن هنوز تو تَرکِش حرمله‌ست
همون سه‌شعبه که گلوتو درید

اگه شهید نمی‌شدی بعد قیام می‌مردی
علی‌الدَّوام می‌مردی، تو ازدحام می‌مردی
اگه شهید نمی‌شدی تو راه شام می‌مردی
هر شب باهام می‌مردی، تو از کتک می‌مردی

خورشیدم تویی آواره‌ات منم
دلداده‌ی ضریح گهوار‌ه‌ات منم
امیدم تویی بی‌چار‌ه‌ات منم
بی‌چاره‌ی مادرِ بی‌چاره‌ات منم