صدا می‌زد حسین

چقدر تو حرف زدن مهربونی
تو مث بابام حسن مهربونی

تو مدینه به همه گفته بودم
بیش‌تر از همه با من مهربونی

عمو جون مثل بابام کریم می‌شم
واسه تو مدافع حریم می‌شم

نمی‌ذارم تو رو از من بگیرن
بدون تو من بازم یتیم می‌شم

نمی‌ذارم کسی چپ نگات کنه
زبونش لال کسی بد صدات کنه

سفارش کرده بابام به مادرم
من و قاسمو باید فدات کنه

شمر لعنتی برو پاپس بکش
از تنِ عزیز زهرا دست بکش

عمو جون من جلوشونو می‌گیرم
قربونت برم یه کم نفس بکش

اومدم که مشکلا رو حل کنم
تا به حرفای بابام عمل کنم

دستم از تنم جدا شده عمو
چه‌جوری حالا تو رو بغل کنم؟

گفته بودم خودمو نشون میدم
پاش بیفته واسه‌ی تو خون میدم

عاقبت بخیر شدن همینه که
من دارم تو بغلِ تو جون میدم

حسن...