شیشه شیشه تو بغل، عسل عسل روی لبام

شیشه شیشه تو بغل، عسل عسل روی لبام 
راهیِ شهادتم، قدم قدم با نفسام 

میونِ خیمه ها زره، اندازه ی تنم نبود 
چاره برای كفنم، به غیرِ پیرهنم نبود 

با دلی مضطر، توی دستمه نامه ی بابام 
از روی خواهش، میفته به پایِ عمو دستام 

اذن میدونه، همه خواسته ی اشكای چشام 
ای عمو حسین جان 2 

شبیه شیر جمل، به قلب لشگر می زنم 
وسط میدونِ جنگ، نعره ی حیدر می زنم 

نُقلای دامادی من، سنگایِ كوفیا می شه 
سر تا سر تنم داره، طعمه ی نیزه ها می شه 

آهویِ خیمه، زیر چكمه ی شومِ صیاده 
بارون نیزه پذیرایی تازه دوماده 

رشته ی موهام، توی پنجه ی گرگا افتاده 
ای عمو حسین جان 2 

هر كی اومد رو تنم، یه زخمِ سرخی جا گذاشت 
رو سر و صورت من، غبار غصه پا گذاشت 

به زیر دست و پا شده، زخمیِ نیزه ها تنم 
شكسته تو هجوم اسب، استخونای بدنم 

ای عمو جانم، توی حمله ی اسبای دشمن 
زیر دست و پا، مثل اكبرت قد كشیدم من 

مونده از قاسم، فقط رو زمین پاره پیراهن 
ای عمو حسین جان 2