شیر خدا علی

شیر خدا علی، سیّد اوصیاء علی
مأموم احمد و مرشد انبیاء علی
شمس هدیٰ علی؛ سوره‌ی هل أتی علی
مصداق اوّل آیه‌ی إنّما علی

رفتی تُو کعبه، دَرا رو بستی
نه کسی فهمید که تو کی هستی
با همون جام اوّل چشمات
عالَمی موند و عالَم مستی

علی علی علی علی یا مولا...

اگه یکی بگه نرو مِیخونه
تو که نداری جنبه‌ی پیمونه
می‌گم از انگور ضریح، یک‌دونه
روی لبت بذار بشی مثل من دیوونه، دیوونه، دیوونه

*****

واسه فتح جهان غرّش این اسد بسه
درسی که غضبش داده به عبدُوَد بسه
یک «یا علی» برای دفع دیو و دَد بسه
تُو هر همّ و غمی یه «یا علی مدد» بسه

علی مدد حیدر...

توی این عالَم، هر کی مضطر شد
ملجأ قلبش اگه حیدر شد
قلعه‌ی غم‌هاش مثل خیبر شد
«یا علی» گفت و قلعه بی‌در شد

روز و شبام به پای ساغر می‌ره
حسابش از دست دلم در می‌ره
سَراپا مستم و بازم می‌میرم
واسه شرابی که از ایوونِ طلاش سَر می‌ره، سَر می‌ره، سَر می‌ره

*****

تُو قلبم از الَست، اسم خودت نشست و بس
دل‌بسته‌ی تو، دل به حرَم تو بست و بس
حق، هر زمان و هر آینه با تو هست و بس
حق با تو هست و من بنده‌ی حق‌پرست و بس

میثم تمّار، جعفر طیّار
جابر و سلمان، بوذر و عمّار
رمز تکثیر اون همه سردار
بوده اکسیر حیدر کرّار

اونی که تُو شطّ شراب افتاده
یعنی به خاک بوتراب افتاده
بوسیدن لبایی که از شوق
یه بوسه به ضریحت آب افتاده، آزاده، آزاده، آزاده

*****

شد مهمون نجف، عاشق حیرون نجف
عین مرکز عرش خدا می‌مونه نجف
خوشبختی یعنی اون که می‌خوره نون نجف
دور کعبه، همه‌ش آیینه می‌گردونه نجف

مُرده، زنده کنه ریگ بیابون نجف
تندتر می‌زنه قلبم زیر بارون نجف
اقیانوس مِیه فرشای ایوون نجف
هر چی خواستی بمون، مال بابامونه نجف

یا علی گفتیم، قطره دریا شد
یا علی گفتیم، گره‌ها وا شد
چه شبا و روز و چه نشدها شد
تپش دل، «یا علی مولا» شد

اینه سرمستی، اینه مشتاقی
چه دل تنگی، چه سر داغی
منم و مستی، تویی که هستی
و هو الباقی

کنار خُم می‌میرم ان شاءالله
همینه سرنوشت من ها والله
بگو به قنبرت سرَم آماده‌ست
بیاد و نذرمو به پات ادا کنه، بسم الله، بسم الله، بسم الله