شكر خدا كه دست تو دستان ما گرفت

شكر خدا كه دست تو دستان ما گرفت 
گفتیم نام تو دل ما هم بها گرفت 

از بس كه در حسینیه هایت به سر زدی 
از فرط ناله ها به گلویت صدا گرفت 

آقا به روضه های عمویت خوش آمدی 
از اشك سُرختان دل ما چون شما گرفت 

از سفره ی عزای عمویت كجا رویم 
اینجا مریض اَرمنیان هم شفا گرفت 

یادم نرفته مادر من پای روضه اش 
آنقدر گریه كرد شفای مرا گرفت 

یك شب مرا كنار خودت علقمه ببر 
آقا دلم بهانه ی كرب و بلا گرفت