غرق عصیان شده بودیم که زهرا آمد

غرق عصیان شده بودیم که زهرا آمد 
شیعه از چادرِ او خیر فراوان دیده 

گرچه گیریم، رضا ضامن ما خواهد شد  
لطف‌ها نوکر از آقای خراسان دیده 

زیر و رو کن دلِ آلوده‌ی ما را، به علی 
ذکرِ او را لبِ ما آیه‌ی قرآن دیده 

پای ما را بکشانید به درگاهِ نجف 
این گدا بندگی‌اش را دَمِ ایوان دیده 

لحدِ آخر ما دستِ امیرّ نجف است 
دفن ما را خودِ شاهَنشَهِ خوبان دیده

بی‌قراریم به ما رزق حرم را بدهید
نوکرش هر چه که دیده است ز هجران دیده