شده ام باز هوایی به سرم شوق زیارت زده انگار

شده‌ام باز هوایی به سرم شوقِ زیارت زده انگار 
چنان سرخوشم این بار

که تا کرب‌وبلا قدرت پرواز مهیاست
که سر منزلم آنجاست

و بین الحرمین آخر دنیاست
سلامم به شهیدان خدایی

به هفتاد و دو دلداده یلِ کرب‌وبلایی
شما در دلتان واهمه‌ای نیست

به جز ذکرِ خدا بر لبتان زمزمه‌ای نیست
مهیای نبردید که آزاده و مَردید

بیایید به دور سر ارباب بگردید
دریغی زِ فدایی شدن خویش نکردید

به گوش همۀ مردم دنیا برسانید
اگر دل نگرانید 

بیایید که باز است در باغِ شهادت
بیایید اگر مانده کمی جرئت و غیرت

بیایید به آخر نرسیده است شبِ سرخِ رشادت
بیایید که این خاک، عتبات است

بیایید که ارباب قتیل العبرات است
شهادت به خدا راه نجات است

نمانید در این عالم فانی
که این راه بهشت است و حسین است نشانی

به فدای سر ارباب، جوانی
سلامم به شمایی که دل از غیر بُریدید

و جز نورِ خدا هیچ ندیدید
حسین گفت بیایید و رسیدید

به دنیا چه نیاز است که در سینۀ‌تان سوز و گداز است
به خون خفتنتان عینِ نماز است

خدا خواست به تکبیرة الاحرام رسیدید
زمان رفته ولی کرب‌وبلا فرق نکرده است

که جنگ است و نوا فرق نکرده است
زِ هر گوشه صدا می‌رسد از کودک شش ماهۀ ارباب

و انگار لبی می‌شکفد در طلب آب
زِ چشمان حرم خواب پریده است

رسیدند که زینب به اسیری نرود باز
و جنگی شده آغاز مهیا شده پرواز

یقین حرمله و شمر همین آل سعود است
که دَریوزۀ درگاه یهود است

که آغوش به کفار گشوده است
و اردوی یزیدان زمان کاخِ سفید است

بدانید که تاریخ به تکرار رسیده است
و هر گوشۀ این خاک شده کرب‌وبلا آه از این غم

اَلا صاحب آن بیرق و پرچم
ابالفضل علمدار اَلا سید و سالار

به آن خطبۀ میدان و رجزهات نیاز است
زمین تشنه و در سوز و گداز است

به امداد بیا تا گره از کار گشایی
تو محبوب‌ترین عبد خدایی

دعایی بکن ای فاتحِ میدان 
برسد منجی دوران

زمین غرق شد از خونِ شهیدان
بیا منتقم خون خدا ای گلِ زهرا

به پایان برسان دوری خود را
زمین سیر شد از داغ نبودت

که دل بسته جهانی به وجودت
تویی راه حقیقت 

زمین خیره از آن ذکر بَلیغت
تویی مُنجی آخر تویی وارث و همنام پیمبر

رسیده است زمانی که بیایی 
به آخر برسد کاش جدایی

و رسد روزِ رهایی و ایمان من این است
تو از راه میایی و میایی و میایی