شخص آقا محرم هر سال خانه اش تکیه ی عزا میشد

شخص آقا محرم هر سال 
خانه‌اش تکیه‌ی عزا میشد

سر در خانه‌اش لم میزد 
روضه‌ی کربلا بپا میشد

پرچم یا حسین برمی‌داشت
بوسه میزد به چشم می‌مالید

گریه می‌کرد و روضه‌ای می‌خواند
بعد هر پرچمی که می‌کوبید

(یک طرف پرچم ابالفضل و
یک طرف یا حسین را میزد

سینه‌اش چون به درد می‌آمد
صاحب روضه را صدا میزد)۲

بغض می‌کرد و با غضب می‌گفت:
کار دست شما نمی‌ماند

کاش باشم دمی که مهدی من
رجز انتقام می‌خواند

(با صدایی گرفته و محزون
وارد روضه‌ی گلو میشد)۲

از گلو حرف میزد و خنجر
از بدن‌ها که زیر و رو میشد