شب مستی شب عرض تبریکه

اُختُ‌الرضا، یا معصومه...

شب مستی، شب عرض تبریکه
دلا امشب به خدا چه نزدیکه

به یمن نور جمال این دختر
میشه روشن هر دلی که تاریکه

نور موسی به زمین تابیده
تا که اومد ماه به روش خندیده

چقدر آروم پیش چشم بابا
روی دست داداشش خوابیده

بدون بوسه که شب بابا سر نمیشه
رحمت دختر با پسر برابر نمیشه

من از علاقه‌ی رضا به معصومه میگم
واسه برادر کسی مثل خواهر نمیشه

اُخت‌ُالرضا، یا معصومه...

لبم خندون، توی قلبم آذینه
نشستم بَست، توی صحن آئینه

می‌دونم که، یه دعا کنم حتماً
روی لب‌هات، یه الهی آمینه

گذر ما، به حرم افتاده
گل بریزید، که شب میلاده

عیدی میدن، به تموم عالم
هم برادر، هم برادرزاده

گنبد زرد تو شده، سَر پناه ایران
خدا رو شکر که گذرت، خورد به راه ایران

شما میشی ملیکه‌ی کشور دل ما
وقتی امام رضا باشه، پادشاه ایران

 اُخت‌ُالرضا، یا معصومه...

به روی ماه، بازه دربِ این خونه
بازم پهنه، سفره‌ی کریمونه

گدا هرقدر، که زیاد باشه بانو
توی صحن، تو کَرَم فراوونه

سَر این سفره کَرَم می‌گیرم
حاجتمو از خواهرم می‌گیرم

آخرشم تذکره‌ی کربلا
شده واسه مادرم می‌گیرم

دلم رو رو دست می‌گیرم، سمت قم میارم
حاجتمو مثل تموم مردم میارم

دارم به نیت کبوترای مدینه امشب
واسه کبوترات یه کیسه گندم میارم

اُخت‌ُالرضا، یا معصومه...