شب فراق ندانند که تا سحر چند است

شب فراق ندانند که تا سحر چند است
مگر کسی که به زندان عشق دربند است

هر گاه اندوه می‌خواهد مرا بشکند
یاد تو می‌افتم و قلبم لبخند می‌زند