شب رسید و وقت زاری

شب رسید و وقت زاری
بی کسم ای چشم تر من

باز هم کاری نکردم
بهر فردا در سحر من

از همه در رانده هستم
رانده‌ای درمانده هستم

همرهان در منزل اما
مانده‌ام در رهگذر، من

هر گنه کردم نهانی
بودی و دیدی و دانی

من نه دیدم نه شنیدم
ای دریغا، کور و کر من

ماه لطف و مهربانی
دوست کرده میهمانی

تا به کی در پرسه باشم
در به در من در به در من