شب حرمان دل ما

شب حرمان دل ما به سحر نزدیک است
روز برگشتن جانان ز سفر نزدیک است

ببریدم سر راهش که زخاک قدمش
فیض برگشتن نورم به بصر نزدیک است

همچو شمعی که به پروانه کند نزدیکی
یاد او هم به من سوخته‌پر نزدیک است

در فراقش چه جگرها که نشد خون و نسوخت
چیدن حاصل خون‌های جگر نزدیک است