شب تولد عشقه شب تولد یاره

«شب تولد عشقِ، شب تولد یاره
شب تولد برادر بزرگ‌ عباس علمداره»

نیمه‌ی ماه رمضونه، امشب و از خدامونِ
دم افطار یکی ما رو سر سفره‌ی امام حسن برسونه

شب شبِ خاصه و برا افطار، سفره‌ی بابای تو رو می‌خوام
لب به هیچ چی نمیزنم آخه، خرمای دستای تو رو می‌خوام

(«خادم این حرم بشم می‌زاری یا نه؟
شامل این کرم بشم می‌زاری یا نه؟
برای تو علم بشم می‌زاری یا نه؟»)2

شب کرامت خاصه کریم آل پیمبر
شبی که ماه کامل اومده تو خونه‌ی فاطمه و حیدر

امشب از لطف نگارم، من چه حال خوشی دارم
سر سال عاشقیمه، بازم افتاد به این آقا سر و کارم

لحظه‌ی شیرین گدایی از، آقاییِ که بنده نوازه 
آقایی که از سائل خونش، با گوش چشمش آقا می‌سازه

(کعبه‌ی آسمون شدیم میدونی یا نه؟
نشون این و اون شدیم می‌دونی یا نه؟
پیر بودیم جوون شدیم می‌دونی یا نه؟)2 

(«خادم این حرم بشم می‌زاری یا نه؟
شامل این کرم بشم می‌زاری یا نه؟
برای تو علم بشم می‌زاری یا نه؟»)3

کی گفته توی این دنیا، ما شیعه‌ها گرفتاریم
مگه چی کم داریم حالا که توی زندگی امام حسن داریم

راه ما راه سعادت، پیرو خط شهادت
تا نفس هست، همه هستیم زیر سایه‌ی بیرق سبز ولایت

وقتی محتاج لطف کریمی، یعنی وابسته‌ی کسی نیستی
پشتِ ما دعای آقامونِ، روبروی دشمن که می‌ایستیم

(می‌خوام بشم گدای تو می‌زاری یا نه؟
عاشق و مبتلای تو می‌زاری یا نه؟
جارو کشِ سرای تو می‌زاری یا نه؟)2

(«خادم این حرم بشم می‌زاری یا نه؟
شامل این کرم بشم می‌زاری یا نه؟
برای تو علم بشم می‌زاری یا نه؟»)2