شبیه کوزه که دریا در آن نمی‌گنجد
حاج جواد حیدریپسندیدن2
بازدید41
شبیه کوزه که دریا در آن نمی‌گنجد شکوه نام حسن در جهان نمی‌گنجد زمان مدح، زمان گفتن مدحش زبان نمی‌چرخد چرا که شأنش در ذهنمان نمی‌گنجد عجیب نیست اگر که به لکنت افتادم حدیث حسن حسن در بیان نمی‌گنجد مخواه تا که بگویم حسن که بود و چه کرد که در توان منِ ناتوان نمی‌گنجد قربون اسمت برم حسن جان امروز دلمون برا روضه‌ی آقازاده‌ت تنگ شده. زمین به چشم خودش دیده است صورت او ستاره‌ای‌ست که در آسمان نمی‌گنجد هزار قصه شنید از کرامتش دنیا ولی کریم که در داستان نمی‌گنجد گدای خانه‌ی او بوده‌اند اجدادم کرامتش که به قید زمان نمی‌گنجد خریده‌ایم غمش را و شاد از آن هستیم در این معامله اصلاً زیان نمی‌گنجد عقل می‌گفت برو سوی حرم عشق می‌گفت نیفتی ز قلم عقل می‌گفت زیاد است عدو عشق می‌گفت غریب است عمو تنت میان غباری که پا شده گم بود عبای محترمت زیر پای مردم بود به طور آمدم دیدم که در گودال خدای عزوجل با تو در تکلم بود غدیر خم شد و دستم به سمت بالا رفت برید دست مرا چون به دست من خُم بود کسی بدون وضو دست زد به گیسویت که خنجرش به گلوی تو تر و کند بود به خنجر که نخندید جهان فرو می‌ریخت که نیت من از این آمدن تبسم بود طواف دور سرت کردم و زمین خوردم نبودم متوجه که بار چندم بود گلوی من که فقط نام تو زد فریاد بریده شد مثل شعبی که بی‌تراحم بود