سِیفُ الاسلامِ کربلا رقیّه

سِیفُ الاسلامِ کربلا رقیّه
دُردونه‌ی خونِ خدا رقیّه
قرآن که می‌خونی می‌گه بابایی
اقرَأ بِاسمِ رَبّکِ یا رقیّه

تا وقتی عموعبّاس، سایه‌ی سرِت باشه
تاجی از گُل یاسو، روی معجرِت داری
وقتی که می‌شینی رُو، شونه‌ی عموجونِت
کامل همه دنیا رو، زیرِ نظرت داری

لیلیِ لیلایی، رقیّه‌ی بابایی
واسه‌ی علیِ اصغرِت بخون لالایی
نفَس سقّایی، خدایی بی‌همتایی
خَلقاً و خُلقاً و منطقاً خودِ زهرایی