سلام ما به سعید

سلام ما به سعید، آن چو نامِ خود مسعود 
كه پیكِ نامه‌یِ مسلم به نزدِ مولا بود 

به شهرتِ حنفی بود و در شبِ عاشور 
پِیِ دفاعِ حریمِ ولایت این بسرود: 

اگر كه كُشته شوم چند بار و زنده شوم 
زِ دامنت نكشم دست، ای وَلّیِ وَدود 

كسی كه سینه سپر كرد روزِ عاشورا 
به پیشِ كعبه‌یِ جان‌ها، چو رو به قبله نمود 

هر آنچه تیر زِ هر سو، به سویِ او آمد 
به دست و سینه و پهلو، گرفت و بُد خشنود 

كه بر فراخته قامت، امامِ او به قیام 
كه سَر گذاشته خونِ خدا، به خاكِ سجود 

زِ پا فتاد ولی سربلند از این ایثار 
میانِ زندگی و مرگ این كلامش بود 

كه یَابنَ فاطمه بر عهدِ خود وفا كردم 
كه بی‌رضایِ تو ما را به هرچه هست چه سود 

چون شد تمام، نمازِ حسین و گفت سلام 
بر او سلام كه شد عمرِ او هَمی اتمام