سلام علی ساکن کربلا

سلامٌ علی ساکن کربلا
پر می‌زنه دلم تا گنبد طلا 
صحن و سرای تو، ایوون طلای تو 
به خدا خود بهشته، به خدا خود بهشته 
بزم عزای تو، روضه‌های تو 
به خدا خود بهشته، به خدا خود بهشته 
کیه که ز عشق تو سائل میخونه نشه 
کیه که اسم تورو بشنوه دیوونه نشه 
قسم به گیسویت، به طاق ابرویت
که دل از تو برنگیرم 
آرزومه یک شب که جون میاد بر لب 
با حسین حسین بمیرم