سرو رشیدم افتاده ز پا

سَرو رشیدم افتاده ز پا
نخل امیدم خم شد ز جفا

چاره‌ام رفته شکيبائی نيست
اشک‌هايم که تماشائی نيست

عمه‌ات برد مرا تا خيمه
بعد تو قُوّت بينائی نيست

حیدر کربلا علی
قَتَل الله قومً قَتَلوک

هرچه که دارم خشکيده دگر
لاله‌ی سرخم شد چيده دگر

آن‌که افکند تو را کشت مرا
آن‌که می‌کشت مرا کشت تو را

کفنی نيست برای جسمت
که تنت گشت به سانِ صحرا

قَتَل الله قومً قَتَلوک