سرمستیِ دل گذشت از حد
سیدرضا نریمانیپسندیدن84
بازدید17.4K
سرمستیِ دل گذشت از حد ساقیِ دلِ خراب اومد امشب شبِ اینجا موندن نیست پاشو دلتو ببَر مشهد بگو که حرمِ امام رضا، دلت میخواد آره چرا که نه! قرارمون باشه ورودیِ بابُالجواد آره چرا که نه! مگه مقامِ خادمیش، مقامِ شاهی نیست؟ آره چرا که نه! لباسِ پادشاهی میپوشم، بِهِم میاد؟ آره چرا که نه! باز این دلِ دیوونه پَر زد بازم پریده سمت گنبد دلِ دیوونه، رو بردار، بریم مشهد یا مولا علی علی علی، یا مولا... علی مولا، علی مولا، علی مولا... با کاسه طلایی آب خوردم انگار تو حرم شراب خوردم از سفرهی باکِرامتِ تو من روزیِ بیحساب خوردم بذار دلِ منم باشه یه گوشه از حرم آقام امام رضا نگو سَرم رو از رو دامنِ تو بردارم آقام امام رضا منی که روسیام، میشه تو ضامنم بشی؟ آقام امام رضا یعنی میخوای بگی، من از یه آهو کمترم؟ آقام امام رضا دیوونهی تو بودن عشقه لبخندِ تو برا من عشقه اگه سلطان، تویی نوکر، شدن عشقه انگیزهی نوکریم، مشهد ای خونهی مادریم، مشهد یه ماهی فقط تو آب زندهست میمیریم اگه نریم مشهد راهِ علاجِ مشکلاتمون به سادگی سفرِ مشهده خدایی خاطراتِ خوبِ خانوادگی سفرِ مشهده راه فرارِ از گناه به سمت بندگی سفرِ مشهده زیباترین سفر برا شروعِ زندگی سفرِ مشهده پس راهی شو بگو با سلطان راهی نیست از اینجا تا سلطان بگو کاری، اگه داری، تو با سلطان بارِت رو بذار زمین ای دل یه کنجِ حرم بشین ای دل از گنبد و از ضریح رَد شو صاحبخونه رو ببین ای دل بگو میخوای همش دور و بَرِ حرم باشی آره چرا که نه! چشاتو وا کنی، جلو درِ حرم باشی آره چرا که نه! راهی شی از حرم، بری تو آغوشِ خودش آره چرا که نه میخواهی بهتر از، کبوترِ حرم باشی آره چرا که نه! پا رو دلت بذار و پاشو دربستِ خونهی مولا شو مُطیع و نوکرِ مَحضِ، این آقا شو یا مولا علی علی علی، یا مولا... علی مولا، علی مولا، علی مولا...