ساقی ساقی علم بالا عباس

ساقی ساقی علم بالا عباس، در اوج آسمان پرچم داری 
(ای عشقت تا ابد در دل جاری،در قلبم نهری از علقم داری )۲

ای لطف تو شاهانه، ای قول تو مردانه 
از عشق تو باید شد، دیوانه‌ی دیوانه 

ای نغمه دوران ها،مرد همه میدان‌ها 
ای در یَدَت اِذنِ رفت آمد طوفان‌ها 

یا ابو فاضل...

تو هر که لایق دشمن باشد،بر کفاران عاجز میگویی 
یک لشکر دست و پایش میلرزد، وقتی هَل مِن مبارز میگویی 

جانم جه علمداری،میایی و دم داری 
حیدر به تو مینازد،از بس که جنم داری 

ای سید و سر لشکر،ای محشر در محشر 
هم رزم تو در میدان،شهزاده علی اکبر 

یا ابو فاضل...

صَفِین اومد به یادم روزی که،سیزده سالت بود و جنگیدی 
صد دل از مالک اشتر بردی، وقتی که مثل مولا جنگیدی 

(روز از پی شب میرفت،ابرو به غضب میرفت) ۲
(تو به جلو میرفتی، دشمن به عقب میرفت) ۲

ضربت همه کاری بود، خون بود و که جاری بود
صدها بدن بی سر، همواره فراری بود 

یا اباالفضل...