سائلی پرسید از چه می زنی

سائلی پرسید از چه می زنی 
محكم به روی سینه ات 

گفتم او را من بدین سینه زدن 
 خانه تكانی می كنم 

قبله ی من كربلاست، گوشه ی كوی حسین 
خانه ی قلبم كجاست، برسر موی حسین 

روی نیازم كجاست، روی حسین است و بس 
قبله ی قلبم كجاست، كوی حسین است و بس 

چشم من و غیر او، تا به ابد كور باد 
چیست بهشتم فقط، دیدن روی حسین 

بوی بهشت خدا، از حرمش می وزد 
بوی بهشت خدا، بوی حسین است و بس 

مست شود عالمی، از نفسش تا ابد 
هركه فقط جرعه ای، زد ز سبوی حسین 

مادر او می برد، اشك عزادار را 
اشك عزادار چیست، آب وضوی حسین 

باز غریب است او،باز لبش تشنه است 
سوخت لب زینب از، داغ گلوی حسین 

گریه ی تو مرهم است، مرهم زخمش ولی 
زخم علی اكبر است، زخم مگوی حسین