زندگی را با عشق

زندگی را با عشق، نوش جان باید کرد
عشق در راه حسین، فَوران باید کرد
تا بود چنین بوده، تا باد چنین بادا
بی‌همگان به سر شود، غمی نیست
بی تو به سر نمی‌شود، حسین جان
ماه سر نیزه‌ی من، شب من
بی تو سحر نمی‌شود، حسین جان
به کسی ندارم الفت یارا
ز جهانیان مگر تو یارا

لک لبیک حسین یا مولا

زندگی را با عشق، نوش جان باید کرد
اولین درسی که، به بنی آدم داد
اشک بر داغ تو بود، که خدا یادم داد
فرمود حسین عشق است
دردیست به جان مرا اباعبدالله
از خویش مَران مرا اباعبدالله
تا گرد گناه از دل من پاک شود
قدری بتکان مرا اباعبدالله

اباعبدالله حسین
اباعبدالله حسین