پناهم مادر تکیه گاهم مادر
سید محمدرضا نوشهورپسندیدن7
بازدید100+
پناهم مادر تکیه‌گاهم مادر تو روضه‌ش امشب داده راهم مادر دلم مانوسه گریه و افسوسه ببخشند سادات صحبت از ناموسه کاش می‌شد هیچ‌کسی مادرش رو از دست نده به واللهِ بده، به واللهِ بده نشنوی کاش یکی مادرت رو سیلی زده به واللهِ بده، به واللهِ بده کاش نیفته راه مادرت به یک بی‌حیا توی کوچه‌ها، توی کوچه‌ها جلو مردم چادرش خاکی نشه زیر پا توی کوچه‌ها، توی کوچه‌ها امنا یا زهرا، امن یا زهرا.. بخون از کوچه آخ امون از کوچه یه مادر برگشت نیمه‌جون از کوچه شکست گوشواره چشم مادر تاره شرارت خون رو در و دیواره اونی که سیلی به بانوی دو عالم زده چه محکم زده، چه محکم زده شنیدم کشیده رو دو دستی با هم زده چه محکم زده، چه محکم زده مادری می‌گفت سیاهی میره چشمای من کجایی حسن؟ کجایی حسن؟ این‌که گوشوارم شکست حرفی به بابات نزن کجایی حسن؟ کجایی حسن؟ تو راه افتاده بی‌گناه افتاده تو آتیش مادر پا به ماه افتاده چی دیده فضه؟ چی کشیده فضه؟ چی شد محسن که ناامیده فضه؟ چهل تا مرد جنگی یک زن رو لگد می‌زنند چه بد می‌زنند، چه بد می‌زنند همسر علی رو با بغض و حسد می‌زنند چه بد می‌زنند، چه بد می‌زنند دومی خندید و قلب حیدر آتیش گرفت در آتیش گرفت، در آتیش گرفت صورت فاطمه سوخت و معجر آتیش گرفت در آتیش گرفت، در آتیش گرفت مادر، مادر..