روی پیشانی او باب تشهد وا بود

روی پیشانی او باب تشهد وا بود 
اشهد اَنَّ كه او هم پسر زهرا بود 

آب می داد عطشناك ترین صحرا را 
چشم هایش كه به سمت افق اعلا بود 

یا رب این مشك طلایی كدامین سقاست؟ 
كه در او كیفیت جلوه ی صد دریا بود 

تیر چوبی است كه مجذوب نگاهت آمد 
جذبه ی چشم اهورایی تو گیرا بود 

دست تو همهمه ی بال ملائك را دید 
بدنت كعبه ی تسبیح كبوترها بود 

لب به دریا نزدی چون كه خود اقیانوسی 
آن كه باید بزند بر تو لبش دریا بود