روی دیوار غربت، سرم می گذارم
حاج محمود کریمیپسندیدن13
بازدید5.6K
روی دیوار غربت، سرم می گذارم دلم نغمه دارد، میا كوفه میا كوفه بین این مردم بی وفا ای نگارم كسی رو ندارم، میا كوفه میا كوفه كاش می دیدی اینجا كسی یار تو نیست كسی یارتو نیست كسی نیست كه در فكر علمدار تو نیست هوای دل مردم كوفه، سرده سرده نیا كه سفیرت تك و تنها، كوچه گرده *** مردمی كه تو چشم و دلاشون همه عشقا بی رنگه، همش ننگه دل تو سینه ندارن تو سینه و دستاشون جای دل سنگه، دلم تنگه دلم تنگه هر كس وعده داده كه از این سفرش كه سوغات بیاره برای دخترش برای دخترش توی این شهر فقط طوعه تنها مَرده مَرده نیا كه سفیرت تك و تنها، كوچه گرده *** ای صبا نامه ای از دل من بِبر جانب زاده ی حیدر، بگو مولا بگو مولا دست زینب بگیرو برو جانب دیگری همره خواهر، میا مولا میا مولا با عباس بگو مَشك لبالب كن از آب بپوشان رُخ طفل زیبای رباب دل من از این زخم زبونه درده درده نیا كه سفیرت تك و تنها كوچه گرده